Płyta Kazika z utworami legendy amerykańskiego undergroundu Toma Waitsa w tłumaczeniach Romana Kołakowskiego ma wszelkie dane, by stać się hitem sezonu.

Podczas środowego koncertu, prezentującego premierowe nagrania, Teatr Polski we Wrocławiu przeżywał prawdziwe oblężenie. Nawet strażacy byli łaskawsi i wpuścili do teatru więcej widzów, niż przewidują normy.

Mimo wieloletnich zabiegów dopiero w ostatnich miesiącach Roman Kołakowski uzyskał zgodę Waitsa na realizację długo obmyślanego pomysłu, jakim był koncert i płyta złożona z jego utworów. Kołakowski chciał, by wykonał je Kazik, który potrafił odcisnąć piętno na utworach tak wybitnych twórców jak Kurt Weill czy Nick Cave. Wybrał 19 utworów z różnych płyt artysty. Tom Waits przesłuchał płytę Kazika z utworami Kurta Weilla, a jego współpracownicy przestudiowali przekłady Kołakowskiego, które na ich życzenie zostały przetłumaczone z polskiego na angielski. - Chcieli sprawdzić, czy są dokładne i nie naruszają struktury muzycznej utworów - mówi Kołakowski. Pierwszy raz utwory Waitsa miały bowiem być wykonane w języku innym niż angielski.

Podczas koncertu zrezygnowano z teatralizacji ballad Waitsa. Sugestywnym tłem dla zespołu muzycznego złożonego z instrumentalistów Kultu i Kazika na Żywo stała się scenografia Honoraty Mochalskiej i Andrzeja Błachuta. Rozwieszone na różnych wysokościach ramy okienne i abstrakcyjne biało-czarne obrazy prześwietlane smugami światła tworzyły posępne tło dla zespołu. Kazik, który jest uosobieniem dynamizmu, większość ballad śpiewał siedząc. Dzięki temu uwaga widzów skoncentrowana była przede wszystkim na muzyce i tekstach.

To był oczywiście inny Waits. Zamiast jego charakterystycznie zachrypniętego głosu słyszeliśmy rozwibrowany głos Kazika z różną intensywnością poddający się dyscyplinie ballad. Ich wybór to przegląd najbardziej znanych utworów Waitsa. Od "Czekając na wczorajszy dzień" ("Yesterday is Here") poprzez "Deszczowe psy" ("Rain Dogs"), tytułowy utwór z płyty wydanej w 1985 roku, po "Rozpacz płynie rzeką poprzez świat" ("Misery is River of the World"). W interpretacji Kazika ballady Waitsa są bardziej zdynamizowane, bardziej rockowe, nasycone instrumentalizacją. Korespondują z klimatem polskich utworów Kazika, ale nie zatracają nastroju i formy ballad Waitsa, wywodzących się z innych doświadczeń kulturowych i egzystencjalnych.

Rafał Bubnicki